Jan Emiel Vliebergh

BEGINNEN BIJ HET BEGIN.

Onder ”Geschiedenis” valt allicht een woordje te vertellen over de naam ”Gezellen van Vliebergh”. Wel, deze naam verwijst simpelweg naar één van de bekendste Zoutleeuwenaren door de eeuwen heen, namelijk Prof. Dr. Emiel Vliebergh.

Jan Emiel Vliebergh werd begoren in Zoutleeuw op 24 januari 1872 en hij overleed in Leuven op 6 januari 1925, hij was een Vlaams jurist en econoom.
Hij studeerde rechten te Leuven (1891-1896) en kwam daarna bij de Belgische Boerenbond terecht, eerst als juridisch adviseur, daarna als ondervoorzitter (1917). Hij was hoogleraar aan de Hogere Handelsschool te Leuven en aan de faculteit rechten, waar hij vanaf 1911 in het Nederlands doceerde. Hij was zeer actief in het Davidsfonds (lid van het hoofdbestuur in 1903 en algemeen voorzitter in 1912), was vanaf 1900 redactiesecretaris van Dietsche Warande en Belfort, lag mee aan de basis van het weekblad Hooger Leven (1906) en van de Nederlanse Vakantieleergangen te Leuven (1907). De vernederlandsing van het onderwijs lag hem nauw aan het hart, wat hem niet belette in de Eerste Wereldoorlog stelling te nemen tegen de vernederlandsing van de Gentse universiteit door de Duitse bezettende overheid; hij wees het activisme trouwens af in elke vorm. De laatste jaren van zijn leven werden getekend door een progressieve verlamming, die hem op het einde volstrekt immobiel maakte.

Bekendste werken van Prof. Dr. Emiel Vliebergh: Jan Emiel Vliebergh, ‘Ontstaan en eerste jaren van den Belg. Boerenbond door Prof. E. Vliebergh.’
In: Dietsche Warande en Belfort. Jaargang 24 (1924) Jan Emiel Vliebergh, ‘‘Wij willen wettelijke regeling der landpachten als in Ierland.’’ In: Dietsche Warande en Belfort. Jaargang 1 (1900)